Questo vecchio pazzo mondo

Un raro duetto di Celentano con Ligabue. Una canzone splendida. E’ ovvio che Celentano e’ il mio cantante Italiano preferito

Non piangere mai più
che questo mondo
non è stato mai rotondo
tu carichi il fucile
di chi ti spara
e dopo piangi se
la vita è troppo amara
e tu sei convinto ancora che
lei ti amava dimmi
dimmi
come come come fai a dire
che tu credi
in questo vecchio pazzo mondo?
Tu credevi in lei
quasi ciecamente
e credevi in me
che ero il tuo amico
ora piangi perchè
lei ti ha tradito con me
e mi domandi perchè
e mi domandi perchè
tu sei troppo buono sai
per dei tipi come noi
dimmi
come come come fai a dire
che tu credi
in questo vecchio pazzo mondo?
Ehi amico perchè
tu non rispondi niente
e guardi me così umilmente
perchè ora dovrei
avere dei rimorsi
se in questa vita ognuno
riesce ad odiarsi
e mai nessuno mai
impara ad amare
e tanto meno poi
a perdonare
amico mio caro
dimmi perchè
dimmi
come come come fai a dire
che tu credi
in questo vecchio pazzo mondo?
perchè negli occhi tuoi
c’è ancora amore
dopo così tanto tanto dolore
perchè ti senti forte
e ci perdoni
invece di trattarci come due cani
e se hai ragione tu
insegnaci ad amar
a credere di più
nel mondo e nel domani
insegnaci a soffrire
perchè voglio sentirti dire
dimmi
come come come fai a dire
che tu credi
in questo vecchio pazzo mondo?
che tu credi
in questo vecchio pazzo mondo?
che tu credi
in questo vecchio pazzo mondo?
che tu credi
in questo vecchio pazzo mondo?

Όταν η Ελλάδα συναντά την Ιταλία – Quando la Grecia incontra l’Italia – Part ΙΙ

εκτέλεση κάπως ελέυθερη, αλλά όπως και να είναι, πρόκειται για καταπληκτικό τραγούδι!

Στίχοι Γ. Σεφέρη, μουσική Μ. Θεοδωράκη

Στο περιγιάλι το κρυφό
κι άσπρο σαν περιστέρι
διψάσαμε το μεσημέρι
μα το νερό γλυφό,

διψάσαμε το μεσημέρι
μα  το νερό γλυφό.

Πάνω στην άμμο την ξανθή
γράψαμε τ’ όνομά της
ωραία που φύσηξεν ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή,

ωραία που φύσηξεν ο μπάτης
και σβήστηκε η γραφή.

Με τι καρδιά , με τι πνοή,
τι πόθους και τι πάθος
πήραμε τη ζωή μας λάθος
κι αλλάξαμε ζωή,

πήραμε τη ζωή μας λάθος
κι αλλάξαμε ζωή.

Le parole della canzone scritte in Latino, la traduzione in Italiano e il commento li ho trovati al sito di Sara  

Sto perigiali to krufo / ki’aspro san peristeri/dipsasame to mesimeri/ma to nero glifo…

Pano stin ammo tin ksanthi/grapsame to onoma tis/ oraia pou fusikse o mpatis/kai sbistike i grafi

Me ti kardia me ti pnoi/ me ti pothos kai ti pathos / pirame ti zoi mas, lathos!/ kai allaksame zoi…

Sulla costa, là dove è nascosta / bianca come una colomba / avevamo sete, a mezzogiorno / ma la nostra acqua era amara…

Sopra la sabbia dorata / abbiamo scritto il suo nome (= della libertà; della Grecia, dell’amata?) / ma come soffiava la brezza / e ha cancellato ciò che era scritto sulla sabbia

Con quale cuore, con quale spirito / con quale desiderio, con quale dolore / abbiamo cercato di prendere la vita, male! / allora l’abbiamo cambiata.

E’ una canzone che, dal testo di un premio Nobel, fa alzare tutti nelle tabernakia, viene cantata e molto sentita dai Greci, perché parla di lontananza, di amore, di Grecia (e della sua sabbia) e di libertà.

Όταν η Ελλάδα συναντά την Ιταλία – Quando la Grecia incontra l’Italia

Για μας τους Έλληνες που ζούμε στην Ιταλία, η ζωή είναι κάπως έτσι. Λίγα ελληνικά, λίγα ιταλικά κτλ κτλ. Το συγκεκριμένο τραγούδι αρχικά ήταν μόνο στα ελληνικά και στην πορεία έγινε η έκδοση μισό ελληνικά, μισό ιταλικά.

Per noi Greci che viviamo in Italia, la vita e’ un po’ cosi. Si parla un po’ di greco, un po’ d’ italiano e cosi via. Questa canzone all’ inizio era solo in greco, e poi hanno fatto anche questa bellissima versione meta’ in greco e meta’ in italiano.

Antonios Remos / Massimo di Cataldo

Με ’χεις αφήσει μ’ ένα φεγγάρι

που στάζει αίμα σαν το κοιτώ

η γη ν’ ανοίξει και να με πάρει

αν λέω ψέμα πως σ’ αγαπώ

Δωσ’ την αγάπη μας

Μια ευκαιρία για να ζήσω

μακριά σου πως να συνεχίσω

ζωή σε φίλησα στο στόμα

Δώσ’ μου ένα λόγο να υπάρχω

αν έχω εσένα όλα τα ’χω

για εκατό ζωές ακόμα

Solo l’amore

puo far guarire

lo stesso male

che ha fatto a noi

e a volte un uomo

impara a soffrire

per esser piu forte

ma non scorda mai

chi non e piu con lui

Una speranza sul tuo riso

per dare senso ad un sorriso

il sole accende gia nell’anima

Ridammi il cielo che hai rubato

il mio futuro, il passato

per altre centro vite ancora

Για εκατό ζωές ακόμα

Για εκατό ζωές ακόμα

Μια ευκαιρία για να ζήσω

μακριά σου πως να συνεχίσω

ζωή σε φίλησα στο στόμα

Ridammi il cielo che hai rubato

il mio futuro, il passato

per altre centro vite ancora

Μια ευκαιρία για να ζήσω

μακριά σου πως να συνεχίσω

ζωή σε φίλησα στο στόμα

Ridammi il cielo che hai rubato

il mio futuro, il passato

per altre centro vite ancora

Τραγούδια στα Grico, Grecanico ή Κατωιταλιώτικα

Ήταν Ιούνιος/Ιούλιος του 2002 και γυρνούσα από ένα συνέδριο στην Aquafredda di Maratea, ένα μικρό χωρίο κανά δύωρο από τη Νάπολη. Είχα πάρει το πλοίο για την Ηγουμενίτσα από το Μπρίντιζι. Η διάρκεια του ταξιδιού ήταν 9-10 ώρες και είχε πάρα πολύ ζέστη και ήλιο, οπότε όλοι καθόμασταν στα εσωτερικά σαλόνια. Σχετικά κοντά μας ήταν μία παρέα από καμιά 7-8 αγόρια και κορίτσια που ήταν ντυμένοι κάπως περίεργα. Κάποια στιγμή και λόγω της μεγάλης βαρεμάρας που επικρατούσε, βγάλανε τις κιθάρες και ένα ντέφι και άρχισαν να παίζουν. Οι δε κοπέλες άρχισαν να χορέυουν και γενικώς κάναν πολύ κέφι. Εμείς στην αρχή χαμογελούσαμε και κάναμε πλακίτσες του στυλ “άντε ελάτε με το ντέφι να μαζέψετε να κάνετε διακοπές στην Ελλάδα…” Ντέφι δε βγάλαν, λεφτά δε ζητήσαν, μόνο θυμάμαι ότι διασκεδάσαμε και όταν σταμάτησαν όλοι κάπως στεναχωρηθήκαμε. Θέλαμε κι άλλο. Ειδικά το τελευταίο τραγούδι που έπαιξαν μου άρεσε πάρα πολύ, τόσο που σιγοτραγουδούσα το ρυθμό του. Δεν κατάφερα ποτέ να το βρώ όμως.

Αφού φτάσαμε στη Θεσσαλονίκη, είδα στην τηλεόραση ότι γινόντουσαν τα εγκαίνια της υποθαλάσσιας αρτηρίας Άκτιο-Πρέβεζα και στην τελετή παρεβρέθηκε ο τότε Πρωθυπουργός Κ. Σημίτης, ο Λαλιώτης, ο Πάχτας καθώς και το πιο φημισμένο μουσικό συγκρότημα από Ελληνόφωνους της Κ. Ιταλίας. Η Γειτονιά (Ghetonia). Και στις ειδήσεις έδειξε μάλιστα και κάποια στιγμιότυπα από την παράσταση του συγκροτήματος. Με το που το είδα, σάστισα ελαφρώς, καθώς διαπίστωσα ότι ήταν τα παιδιά του πλοίου και ότι όταν παίζαν στο πλοίο δεν ήταν για να μαζέψουν χρήματα (καλά αυτό το είχαμε καταλάβει και νωρίτερα), αλλά κάναν την πρόβα τους…

Ύστερα από 5,5 χρόνια επιτέλους βρήκα αυτό το τραγούδι και το μοιράζομαι μαζί σας. Στο βιντεάκι υπάρχουν και ορισμένες αρκετά συγκινητικές εικόνες από τα Ελληνόφωνα της Κ. Ιταλιας, όπου ακόμα δεν έχω αξιωθεί να πάω.

KΑΛΥΝΗΦΤΑ
Τι έν΄γλυτσέα τούση νύφτα τι εν΄ώρια
τσ εβώ ε πλώνω πενσέοντα σ εσένα
τσ’ ετού μπει στη φενέστρα σου αγάπη μου
της καρδίας μου σου ‘νοίφτω τη πένα.Εβώ πάντα σ’ εσένα πενσέω
γιατί σένα φσυχή μου ‘γαπώ
τσαι που πάω που σύρνω που στέω
στη καρδιά μου πάντα σένα βαστώΚαληνύφτα σε ‘φήνω τσαι πάω
πλάια σου ‘τι ‘βω πίρτα πρικό
τσαι που πάω που σύρνω που στέω
στη καρδιά μου πάντα σένα βαστώ

συνεχίζεται εδώ

-  Τα τραγούδια στα Κατωιταλιάνικα βγάζουν μία μελαγχολία. Έχουν ρυθμό Ταραντέλλας και μιλούν συχνά για κάποιον χωρισμό (γνωστό επίσης κομμάτι το “andra mu pai” Που το έχει τραγουδήσει και η Φαραντούρη).  Επίσης, νομίζω ότι εμείς ως Έλληνες, είναι σημαντικό όσον αφορά τη γλώσσα γκρίκο, να γνωρίζουμε κάποια πράγματα για το πως είναι δομημένη, γιατί μόνο έτσι καταλαβαίνει κανείς, γιάτι όσοι μιλούν για τους Ελληνόφωνους της Κ. Ιταλίας, μιλούν με τόση αγάπη και θαυμασμό. Επίσης, είναι μία γλώσσα που κινδυνεύει να εξαφανιστεί αφού μιλιέται από όλο και λιγότερους.

about Γκρίκο:

http://en.wikipedia.org/wiki/Griko_language

http://ispitta.blogspot.com/

http://www.grikamilume.com/spitta/utto.pdf

http://www.grikamilume.com/

Serenata Rap

Recently, my friend Dimitrios dedicated a space in his blog to the late Luciano Pavarotti.

I would like to do the same and honour him, by placing here a very rare moment of his career. He almost sang “rap” during his historical co-singing with Jovanotti. By the way, this is one of my favourite Italian songs and I remember that I liked it the first time that I listened to it; it was 1994 and I was in the university camping in Poseidi Chalkidiki, 100 kms far from Thessaloniki.