Με αφορμή τις δηλώσεις του Ρίμπο, θα ήθελα να τονίσω τα εξής:
Αφού ρε Γερο-ρίμπο κατάλαβες ότι οι τίτλοι που πήρες με τον Ολυμπιακό ήταν γιαλατζή, γιατί δεν δίνεις πίσω τα πρίμ που πήρες από τον Ολυμπιακό; Ή καλύτερα, αφού με την ΑΕΚ είσαι ηθικός πρωταθλητής, γιατί δεν ζητάς τα ηθικά πρίμ; Επίσης, αφού η εμπειρία σου στον Ολυμπιακό (που σε ανέστησε ποδοσφαιρικά) ήταν τόσο δραματική, γιατί δεν επιστρέφεις κι ότι τσέπωσες από τις πωλήσεις των προιόντων της σειράς Ρίμπο μέσα στη Μπουτίκ του Ολυμπιακού;
Είσαι μεγάλος παικταράς, ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ξένος ποδοσφαιριστής που ήρθε στην Ελλάδα, και όταν ήσουνα στα ντουζένια σου ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ του κόσμου και συνολικά κατά τη γνώμη μου ανάμεσα στους 10 καλύτερους όλων των επποχών, αλλά με αυτή σου την υστερία και την κρίση κατάληξες ένας γραφικός παικτάκος που μυξοκλαίγονται επειδή αντίκρισαν (κατά τη γνώμη τους) την αδικία.
Κι επειδή όταν φοράς τα κίτρινα δεν είναι η πρώτη φορά που γίνεσαι ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΗΣ, ανεβάζω κι αυτό το βιντεάκι, για να θυμηθείς ότι κάτι ξέρεις κι εσύ από διαιτητικές αδικίες…
Ως κασκαρίκα ορίζεται στα σταυρόλεξα η “αθώα φάρσα για αστεισμό”. Αποφάσισα να ονομάσω έτσι αυτό το κειμενάκι, γιατί πραγματικά αυτή η ιστορία με τον CAS μόνο ως φάρσα μπορεί να εκληφθεί. Ως γνωστόν, ο Ολυμπιακός είχε κάνει ένσταση για αντικανονική συμμετοχή ενός ποδοσφαιριστή της Καλαμαριάς στο μεταξύ τους παιχνίδι, την κέρδισε την ένσταση στο εθνικό αθλητικό δικαστήριο και στη συνέχεια η Καλαμαριά έκανε ένσταση στο διεθνές αθλητικό δικαστήριο και η απόφασή του τελευταίου αναμένεται με αγωνία. Λέω με αγωνία, γιατί αν τα πράγματα κυλίσουν ομαλά την τελευταία αγωνιστική και ο Ολυμπιακός και η ΑΕΚ κερδίσουν, ο Ολυμπιακός στέφεται πρωταθλητής. Αν στην πορεία (ή νωρίτερα) ληφθεί κάποια απόφαση από το CAS αρνητική για τον Ολυμπιακό, τότε ο Ολυμπιακός χάνει τους 3 βαθμούς και ο τίτλος πάει στην ΑΕΚ, αφού όμως εν τω μεταξύ οι Ολυμπιακοί έχουν πανηγυρίσει στο Καραισκάκη. Κοινώς, τέτοιο μπάχαλο που έχει να γίνει αν κερδίσει τον τίτλο ο Ολυμπιακός και μετά τον δώσουν στην ΑΕΚ δεν θα έχει ξαναγίνει ποτέ στα χρονικά. Τα πράγματα ήρθαν να περιπλέξουν οι ΑΕΚ και Παναθηναικός, οι οποίοι κάνα αίτηση να βρίσκονται και αυτοί παρών στην εκδίκαση ώς έχοντες νόμιμο συμφέρον.
Σχόλιο προσωπικό: Ακόμα μία φορά στην μοντέρνα ιστορία μας, δε μπορούμε να λύσουμε τις διαφορές μας μόνοι μας και θέλουμε διεθνή διαιτησία. Θυμηθείτε πριν από μερικά χρόνια, όταν για την προτελευταία αγωνιστική του πρωταθλήματος, ο ΠΑΟ είχε ζητήσει να διευθύνει το ματς ΟΣΦΠ-ΠΑΟ ο Κολίνα. Δεύετρο σχόλιο: Ακόμα κι αν πάρει τον τίτλο ο Ολυμπιακός, εγώ δεν θα είμαι ευτυχισμένος. Καλύτερα να τον πάρει η ΑΕΚ, να πάρει επιτέλους και έναν τίτλο ο παικταράς Νίκος Λυμπερόπουλος, ο οποίος είναι με διαφορά ο μεγαλύτερος γκαντέμης ποδοσφαιριστής που θυμάμαι. Επίσης, ας πάρει και ο Ρίμπο τον τίτλο, να του κουνήσει τα δαχτυλάκια του Socrates μπας και αλλάξει μυαλά. Επί τη ευκαιρία, να πούμε ότι ο Γέρο Ρίμπος έχει ειδικό πριμ σε περίπτωση κατάκτησης τίτλου 700,000 γιούρια και θέλω να δω το Ντέμη να του τα χώνει. Τρίτο και τελευταίο σχόλιο, προβλέπω να παίρνει ο Τζίγκερ τον Πρίγκιπα και μετά να πηγαίνουν ξανά σε συλλαλητήριο τα βαζελάκια, αυτή τη φορά υπέρ του Τζίγκερ.
Επιτέλους εχθές καταλάβαμε ποιά είναι η διαφορά του Λεμονή με τον Segura. Το λοιπόν:
Και οι δύο προπονητές γοθστάρουν τεσσάρες, με τη μόνη διαφορά ότι ο Λεμονής τις ρίχνει και το γλεντάει από την ψυχή του, ενώ η κουραδόφατσα ο Segura τις αρπάζει και δεν του καίγεται καρφί.
Μπράβο πρόεδρε, για μία ακόμα φορά τα κατάφερες. Αλέφαντο θα γούσταρα, γιατί τουλάχιστον δίνει και την ψυχή του, αλλά όχι κι έτσι…
Κι έχεις και τον πρωταθλητή να σου λέει: Αυτή η ντροπή ξεπλένεται μόνο με τίτλο. Όχι ρε φίλε μου, ούτε με Ch. League δεν ξεπλένεται. Η ντροπή αυτή ξεπλένεται με 8άρα στην ΑΕΚ του χρόνου, αλλά πρόσεξε. Η 8άρα του χρόνου μπορεί και να έρθει αλλά με το Segura μπορεί να τη φάμε πάλι εμείς.
Άντε γεια.
Updated: Το πιο τρελό σενάριο:
Παίρνει πόδι ο Σίγουρος κι έρχεται ο Αλέφαντος. Παίρνει τίτλο ο Αλέφαντος και μετά εκδικάζεται η έφεση της Καλαμαριάς και χάνουμε τους 3 πόντους και άρα τον τίτλο, και μετά ο Αλέφαντος ξενερώνει που και πάλι δεν πήρε τίτλο και έχουμε εκ νέου τα εξής:
Κρίμα. Πάει κι αυτός. Πάει ο προπονητής των ευρωπαικών εμφανίσεων. Και αναλαμβάνει ποιός; ο Σεγκούρα κύριοι. Ο γυμναστής των 60 μυικών τραυματισμών σε 2 χρόνια και σε δύο διαφορετικές ομάδες. Δε ξέρω ποιος τον έφερε στον Ολυμπιακό, αλλά νομίζω ότι είναι δουλεία του “Πορτοκαλάδα ΗΒΗ” τςςςς.
Το θέμα είναι ότι όπως έλεγε μία παλιά καθηγητριά μου στο Λύκειο, ο άνθρωπος γεννιέται, δε γίνεται. Ο Κόκκαλης έχει γεννηθεί έτσι. Πρέπει να αλλάζει τους προπονητές, πάντα στα μέσα του δεύτερου γύρου. Την εποχή δηλαδή που κανείς σοβαρός προπονητής δεν αναλαμβάνει. Και αναλαμβάνουν οι διάφοροι Σεγκούρα που κατά καιρούς έχουν περάσει. Ο Λεμονής δε μπαίνει σε αυτήν την κατηγορία, γιατί λόγω αγάπης για το Θρύλο θα αναλάμβανε ανά πάσα ώρα και στιγμή, και όπως έκανε και πέρσυ, αφήνοντας οποιονδήποτε άλλον πάγκο. Επίσης ο Λεμονής δε μπάινει σε αυτήν την κατηγορία, γιατί στην πρώτη του παρουσία ήταν ο μόνος από τις “προσωρινές λύσεις” που άντεξε τελείωσε δύο σεζόν (2001-2002). Η πεποίθησή μου είναι ότι ο Λεμονής θα Ξαναγυρίσει και πάλι. Κι αυτό γιατί ότι κατάφερε, το κατάφερε με την αξία του. Τόσο στην πρώτη του παρουσία στον Ολυμπιακό, όσο και τώρα. Τώρα που κατάφερε να κάνει τον Ολυμπιακό να πάρει δύο διπλά σε παιχνίδια του Τσ. Λίγκ, να μη χάσει στην έδρα του που τα τελευταία χρόνια είχε γίνει παιδική χαρά, και γενικώς ν ατελειώσει του ομίλους με μισή ήττα. Λέω μισή, γιατί όταν παίζεις μέσα στη Μαδρίτη με 10 παίκτες από το 12′, και με τον τρόπο που ήρθε, ε, εγώ δε τη θεωρώ ήττα. Τέλος πάντων. Υπήρχαν και άσχημα αποτελέσματα και πολλά. Και κυρίως με μικρές ομάδες. Αλλά εκεί, πόσο σίγουροι ήμαστε ότι με τιμονιέρη το Σεγκούρο, αυτά τα στραβοπατήματα θα αποφευχθούν;
Τέλος πάντων. Λεμόνη θα θυμόμαστε το κλάμμα σου στο 1-3 μέσα στη Βέρντερ, την ίδια στιγμή που οποιοδήποτες άλλος θα είχε το νού του στο πριμ, εσύ το είχες στη δόξα του Θρύλου. Επίσης το ότι κράτησες την παράδοση και φιλοδώρησες με ακόμα ένα ντόρτι τον πελάτη σε αγώνα κυπέλλου.
Να σαι καλά.
ΥΓ: 3 κλικ πρέπει να κάνει κανείς στο site του Ολυμπιακού για να βρει ότι απολύθηκε ο Λεμονής. Μάλλον ντρέπονται να το βγάλουν στη κεντρική σελίδα…
ΥΓ2: Τέρμα και ο Μαντζουράκης από τη Βέροια. Μήπως αλλάξει η ιστορία και πάρουμε Μαντζουράκη, ο οποίος είχε αντικατασταθεί τότε από το Λεμονή;
Δεν θα σταθώ στην κακοδαιμονία του Ολυμπιακού φέτος και στους πολλούς τραυματισμούς. Θα μιλήσω για αυτό που έπαθε ο Λούα Λούα. Η εξάρθρωση ομοπλάτης προκαλεί απίστευτο πόνο και βέβαια μία κατάσταση μη αναστρέψιμη. Πρακτικά ο όμος (και όλο το χέρι) βγαίνει από το κόκκαλο, το οποίο προκαλεί μεγάλη πληγή στο σύνδεσμο που τον κρατάει. Ο σύνδεσμος χαλαρώσει και άρα πλέον ο όμος είναι πολύ πιο εύκολο να ξαναβγεί στην επόμενη απότομη κίνηση. Όσες περισσότερες φορές βγει, τόσο το χειρότερο. Ο πόνος είναι απίστευτος, ενώ είνια και πάρα πολύ δύσκολο να επανέλθει στη θέση του. Για να γίνει αυτό πρέπει να χαλαρώσουν οι μύες, αλλά άμα έχεις λιώσει από τον πόνο, δεν είναι εύκολο να χαλαρώσεις και γι’ αυτό συχνά της επανατοποθέτησής του όμου προηγείται νάρκωση. Οι γιατροί επίσης για σιγουριά θέλουν μία ακτινογραφία με τον όμο βγαλμένο και μία μετά την επαναφορά. Αυτό αυξάνει το χρόνο αναμονής με τον όμο βγαλμένο, το χέρι κρυώνει και μετά είναι που δεν μπαίνει πίσω με τίποτα… Στην περίπτωση του Λούα Λούα του τον επανέφεραν άμεσα.
Η θεραπεία είναι 3 βδομάδες το χέρι ακίνητο (διπλωμένο και κολλημένο στο στήθος) και στη συνέχεια άλλες 3 εβδομάδες αποθεραπεία, διότι μετά τις 3 εβδομάδες το χέρι έχει πρακτικά ατροφήσει και είναι σε μυικό όγκο τουλάχιστον μισό από το άλλο χέρι. Αμέσως μετά τις 3 εβδομάδες θεραπείας και μόλις ξεδένεται το χέρι, η κατάσταση είναι τέτοια που βλέπεις ένα ποτήρι νερό μισό μέτρο μπροστά σου και ΔΕΝ μπορείς να απλώσεις το χέρι να το πάρεις. Τρομακτικό. Ιατρικά, αν σου βγει ο όμος τουλάχιστον 2 φορές στον ίδιο χρόνο, η ασθένεια πλέον αποκαλείται “Καθ’ έξην εξάρθρωση”. Αν δεν κάνω λάθος, στον στρατό κατατάσεσαι ως Ι4-άοπλος, ακριβώς επειδή το όπλο το ακουμπάς στον όμο, και μετά τον πυροβολισμό αυτό “κλωτσάει”.
Η εξάρθρωση αντιμετώπίζεται με επέμβαση και τοποθέτηση μοσχεύματος, αλλά είναι δεδομένο ότι το χέρι δεν επανέρχεται 100%.
ΆΛλοι ποδοσφαιριστές που θυμάμαι σίγουρα να έχουν πάθει εξάρθρωση είναι ο Χαλκιάς, παλαιότερα ο Κούδας και ο Έμερσον της Juventus ο οποίος παραμονές του Μουντιάλ του 2002, έκανε χαβαλέ με του άλλους Βραζιλιάνους και έπαιξε τον τερματοφύλακα, όπου και έπαθε την εξάρθρωση.
Η απορία όλων των Ελλήνων ποδοσφαιρόφυλων μάλλον λύνεται και από ότι φαίνεται ο Στολτίδης θα είναι στην εθνική στα τελικά του EURO 2008. Ο χερ Όττο επιτέλους τον κάλεσε στην εθνική για κάποια φιλικά και, εγώ προσωπικά, πιστεύω ότι θα καθιερωθεί και θα είναι βασικός στα τελικά στην Αυστρία.
Τα κατάφερε και σε αυτό το ματς ο Ολυμπιακός να κερδίσει με την ψυχή στο στόμα και με ένα πέναλτυ που πολύς κόσμος αμφισβήτησε (προσωπική γνώμη, είναι ότι είναι πέναλτυ, από τη στιγμή που βάζει το πόδι του ο δεύτερος αμυντικός, κι όχι αυτός που μαρκάρει τον Κοβάσεβιτς). Άλλοι είπαν ότι δεν δόθηκε πέναλτυ στον Κοβάσεβιτς νωρίτερα, οπότε και πάλι καταλήγουμε ότι δεν υπήρχε πρόθεση, αλλά μάλλον ανικανότητα. Επίσης ο άρης διαμαρτύρεται για μία φάση στο 8′, την οποία δεν έχω δει και άρα δεν έχω γνώμη.
Αφορμή για το ποστ αυτό είναι η εμφάνιση του Μπελούτσι. Αν και έπαιξε λίγο (ήταν το διάστημα που παρακολούθησα) νομίζω ότι έδειξε στοιχεία μεγάλου μπαλαδόρου, δεκάρι παλαιάς κοπής, και δεν κρύβω ότι κάποιες κινήσεις του μου θύμισαν τον Φαμπιάν Εστάι, τον παικταρά που είχε πάρει ο Ολυμπιακός το δεκέμβρη του 2003. Ο Εστάι είχε έρθει με περγαμηνές και όρεξη, μέχρι που στο τρίτο ή τέταρτο παιχνίδι του, σε ένα μάτς στο Καυταντζόγλειο (ήμουνα στο γήπεδο), αρπαξε ένα κλωτσίδι εν ψυχρώ στο δεύτερο λεπτό, έγινε κατ’ ευθείαν αλλαγή και έκτοτε δεν ξαναέβαλε το πόδι στη φωτιά.
Γυρνώντας στον Μπελούτσι, μου φάνηκε ότι έχει γρήγορη κίνηση και πάσα, πολύ καλή κάθετη μπαλιά που στον ολυμπιακό λείπει από τότε που σταμάτησε ο Καραπιάλης, ενώ έχει το τσαγανό του αρχηγού. Απλά αναφέρω ότι στη φάση του πέναλτυ και με το που έπεσε ο Κοβάσεβιτς, ήταν ο πρώτος που διαμαρτυρήθηκε ενώ και μόλις είδε ότι ήταν πέναλτυ, ήταν ο πρώτος που πανηγύρισε. Ελπίζω να μπορέσει να παίξει μπάλα, να μην έχει κι αυτός προβλήματα τύπου Τουρέ, αν και δεν πιστεύω γιατί είναι σε μία ομάδα με 6-7 Ισπανόφωνους οπότε δεν νομίζω. Για να δούμε.
Ενδιαφέρον πρωτοσέλιδο από το Μέτροσπορ σήμερα. Δεν έχει βεβαια και καμιά σημασία, γιατί όλοι όσοι ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, όλοι κάτι υποστηρίζουν, οπότε δεν νομίζω ότι επηρέασε το γεγονός ότι είναι Ολυμπιακός.
Πάει κι αυτό: Ολυμπιακός – Παναθηναικός 4-0. Με τέτοια σκορ τα λόγια είναι περιττά για το ποιος ήταν καλύτερος και για το ποιος έπρεπε να κερδίσει.
Εγώ δεν είδα τον αγώνα, γι’αυτό θα σχολιάσω μόνο τα γκολ του Λούα – Λούα και Νούνιες που ήταν ΚΑ-ΤΑ-ΠΛΗ-ΚΤΙ-ΚΑ.
Επίσης, θέλω να αποδώσω τα εύσημα στην εφημερίδα “Η Πράσινη” η οποία, για πρώτη φορά, στο πρωτοσέλιδό της πριν από τον αγώνα είχε προβλέψει ότι ο ΠΑΟ θα έπερνε 4 κομμάτια του Ολυμπιακού και ότι αυτό θα ήταν το τέλος από το Θεσμό. Πάντα τέτοια!
Ο φετινός Ολυμπιακός, κατά γενική ομολογία, είναι πολύ συγκροτημένη ομάδα και γι’ αυτό τα πάει μέχρι στιγμής καλά. Απέδειξε ότι η πρόκρισή του στον επόμενο γύρο του Τσάμπιονς Λίγκ δεν ήταν ένα τυχαίο αποτέλεσμα, αφού το κατάφερε σχεδόν αήττητος (έχασε μόνο μέσα στη Μαδρίτη, όπου έπαιζε με δέκα παίκτες από το 12′). Που όμως οφείλεται αυτή η επιτυχημένη πορεία; Κατά τη γνώμη μου ένα μεγάλο μέρος οφείλεται στον προπονητή του, ο οποίος κατάφερε να βγει ατσαλάκωτος από την ενέδρα που τον περίμενε στην αρχή της σεζόν (μη ξεχνάμε τι έγινε μετά το μάτς με τη Λάτσιο στο Καραισκάκη), και έχοντας αποδείξει ότι είναι καλός προπονητής, πλέον μπορεί να κάνει τις επιλογές του και με λιγότερο άγχος, κάτι το οποίο μπορεί να οδηγήσει την ομάδα ακόμα υψηλότερα. Δηλαδή μπορεί και να ρισκάρει πλέον άφοβα. Μπορεί να βάζει το Μήτρογλου πολύ εύκολα, αν πιστεύει ότι αυτός θα του δώσει τη λύση, κάτι που στην αρχή της σεζόν φαινόταν αδιανόητο. Θα έπρεπε να βάζει/βγάζει Κοβάσεβιτς-Κωνσταντίνου μόνο.
Πέρα όμως από τον προπονητή, αυτό που φαίνεται ξεκάθαρα είναι ότι η επιτυχία του ολυμπιακού οφείλεται στην απίστευτα μεγάλη αλλαγή του ρόστερ του. Ίσως να μην το έχει σκεφτεί αυτό κάποιος, αλλά ο Ολυμπιακός έχει πλέον μόνο 6 παίκτες που είναι στην ομάδα πάνω από 2 χρόνια. Αν κοιτάξει κανείς στο site του Πασαλιμάνιους (http://pasalimanius.150m.com/players/2005-2006/players2005-06.html), από τους παίκτες που υπήρχαν το 2005-06, έχουν μείνει μόνο 6 [Σε αυτούς που δεν υπήρχαν το 2005 πρέπει να προστεθούν και 2-3 άλλα παλτά, εεεε, παίκτες ήθελα να πω, που ήρθαν, είδαν και απήλθαν (π.χ Ουαντού και Μπόρχα) ]. Νικοπολίδης, Πάντος, Στολτίδης, Τζόλε, Πατσατζόγλου, Κωνσταντίνου. Κι αν θυμηθούμε ότι ουσιαστικά ο Πατσαντζόγλου τότε δεν υπήρχε (είχε να παίξει από το 2003) και ότι ο Κωνσταντίνου φέτος δεν παίζει και πολύ, μας μένουν 4 παίκτες μόνο από αυτούς που είχαν συμμετοχή πέρσι και πρόπερσι (που δεν τα πήγαμε και πολύ καλά στο Τσ. Λίγκ). Άρα, γίνεται αντιληπτό, ότι η μεγάλη αλλαγή του Ολυμπιακού οφείλεται και στην αλλαγή του έμψυχου δυναμικού, και ίσως αυτό να ήταν το μόνο πράγμα στο οποίο δικαιώθηκε ο Σόλιντ. Είχε δηλώσει ότι οι παίκτες μας “δεν κάνουν”, αλλά βέβαια κι αυτός ποιούς πήγε κι έφερε; Το Μάρκο Νε μας τον έφερε ως κράμα Τουρε-Ντρογκμπά…
Ειδική μνεία οφείλει να γίνει σε έναν παίκτη ο οποίος άφησε ανεξίτυλα τα σημάδια του στον ΠΑΓΚΟ του Ολυμπιακού, στο Λάρα Γκαρσία Ντάνι, ο οπόιος σταμάτησε την καριέρα του και το ποδοσφαιρικό του εικονοστάσι μπορείτε να βρείτε στο http://laragarciadani.blogspot.com/2007/11/blog-post.html
Εμείς εδώ ας θυμηθούμε πως τον υποδέχτηκαν ο Ριβάλντο, καθώς και οι διάφοροι δημοσιογράφει (οι οποίοι ας μη ξεχνάμε ΠΑΝΤΑ ΔΙΚΑΙΩΝΟΝΤΑΙ )
Η αφιέρωση του Katsoyan στο Ντάνι:
Αύγουστος ήταν θαρρώ, στις άδειες τις ζωές μας
Τότε που εσύ αποφάσισες, να κλέψεις τις καρδιές μας
