Τα κατάφερε και σε αυτό το ματς ο Ολυμπιακός να κερδίσει με την ψυχή στο στόμα και με ένα πέναλτυ που πολύς κόσμος αμφισβήτησε (προσωπική γνώμη, είναι ότι είναι πέναλτυ, από τη στιγμή που βάζει το πόδι του ο δεύτερος αμυντικός, κι όχι αυτός που μαρκάρει τον Κοβάσεβιτς). Άλλοι είπαν ότι δεν δόθηκε πέναλτυ στον Κοβάσεβιτς νωρίτερα, οπότε και πάλι καταλήγουμε ότι δεν υπήρχε πρόθεση, αλλά μάλλον ανικανότητα. Επίσης ο άρης διαμαρτύρεται για μία φάση στο 8′, την οποία δεν έχω δει και άρα δεν έχω γνώμη.
Αφορμή για το ποστ αυτό είναι η εμφάνιση του Μπελούτσι. Αν και έπαιξε λίγο (ήταν το διάστημα που παρακολούθησα) νομίζω ότι έδειξε στοιχεία μεγάλου μπαλαδόρου, δεκάρι παλαιάς κοπής, και δεν κρύβω ότι κάποιες κινήσεις του μου θύμισαν τον Φαμπιάν Εστάι, τον παικταρά που είχε πάρει ο Ολυμπιακός το δεκέμβρη του 2003. Ο Εστάι είχε έρθει με περγαμηνές και όρεξη, μέχρι που στο τρίτο ή τέταρτο παιχνίδι του, σε ένα μάτς στο Καυταντζόγλειο (ήμουνα στο γήπεδο), αρπαξε ένα κλωτσίδι εν ψυχρώ στο δεύτερο λεπτό, έγινε κατ’ ευθείαν αλλαγή και έκτοτε δεν ξαναέβαλε το πόδι στη φωτιά.
Γυρνώντας στον Μπελούτσι, μου φάνηκε ότι έχει γρήγορη κίνηση και πάσα, πολύ καλή κάθετη μπαλιά που στον ολυμπιακό λείπει από τότε που σταμάτησε ο Καραπιάλης, ενώ έχει το τσαγανό του αρχηγού. Απλά αναφέρω ότι στη φάση του πέναλτυ και με το που έπεσε ο Κοβάσεβιτς, ήταν ο πρώτος που διαμαρτυρήθηκε ενώ και μόλις είδε ότι ήταν πέναλτυ, ήταν ο πρώτος που πανηγύρισε. Ελπίζω να μπορέσει να παίξει μπάλα, να μην έχει κι αυτός προβλήματα τύπου Τουρέ, αν και δεν πιστεύω γιατί είναι σε μία ομάδα με 6-7 Ισπανόφωνους οπότε δεν νομίζω. Για να δούμε.
Ενδιαφέρον πρωτοσέλιδο από το Μέτροσπορ σήμερα. Δεν έχει βεβαια και καμιά σημασία, γιατί όλοι όσοι ασχολούνται με το ποδόσφαιρο, όλοι κάτι υποστηρίζουν, οπότε δεν νομίζω ότι επηρέασε το γεγονός ότι είναι Ολυμπιακός.
